Bewegen als basis
Vaste waarde
Ronald werkt inmiddels vier jaar op De Sporckt als beweegdocent. Daarvoor deed hij van alles: speciaal onderwijs, kinderopvang, werken met mensen met probleemgedrag, teamcoaching. “Ik reageerde op een LinkedIn-bericht van de toenmalige directeur. Drie dagen later dronken we koffie en diezelfde middag had ik een contract. Dat zegt wel wat over Xpect013 en hoe ze werken: als het goed voelt, dan gaan ze ervoor.”
Bij De Sporckt is ervoor gekozen om de vakleerkracht bewegen op te nemen in de vaste formatie. Daarmee krijgt bewegen structureel aandacht binnen de schooldag en is het verweven met de bredere ontwikkeling van kinderen.
Buiten
Bewegingsonderwijs vindt hier vooral buiten plaats. Ronald: “Groep 3 tot en met 8 beweegt buiten. Ook bij regen, kou of wind. Alleen bij echte extremen wijken we af. Als je voor deze school kiest, weet je: bewegen hoort erbij. Blauwe knieën ook. Ik viel vroeger zelf ook op tegels. Daar leer je van.”
Volgens Ronald is buiten bewegen een antwoord op deze tijd. “Kinderen zitten veel binnen, veel achter schermen. Terwijl je hersenen prikkels verwerken door te bewegen. Alles wat je daarin mist, haal je later niet zomaar in.”
Mentale weerbaarheid
Ronald kijkt breder dan motoriek. Voor hem gaat vitaliteit over meer dan alleen bewegen: “Als je het alleen over bewegen hebt, mis je de helft.”
In zijn lessen verbindt hij beweging aan rust, ademhaling, prikkelverwerking en mentale weerbaarheid. Soms in groepen, soms individueel. Juist dat mentale stuk speelt daarbij een grote rol. Ronald ziet dagelijks hoeveel er in hoofden van kinderen gebeurt. “Veel kinderen zitten vol prikkels. Ze voelen van alles, maar kunnen het nog niet goed plaatsen of verwoorden. Door eerst te bewegen, zakt de spanning. Het lijf loopt als het ware voor op het hoofd.”
Mentale weerbaarheid betekent voor Ronald niet dat kinderen ‘sterk moeten zijn’ of alles moeten kunnen. “Het gaat erom dat je leert herkennen wat er in je gebeurt en dat je daar iets mee kunt. Dat je merkt: ik ben gespannen, ik ben boos, ik ben moe en dat dat er mag zijn.”
Boksen
Een belangrijk onderdeel van Ronalds werk is boksfit en boksend opvoeden. Dat roept soms vragen op. “Boksen heeft een stigma: dat het agressief en hard is. Terwijl het juist gaat over ontladen en focus.”
Met kinderen werkt hij nooit met vechten tegen elkaar. “We boksen niet tegen personen. Wel tegen materialen, met spelvormen zoals ballonboksen. Het is veilig en speels.”
Voor Ronald is boksen vooral een middel om te praten. Tijdens de lessen gebruikt hij eenvoudige kaartjes die hij ophangt. Korte zinnen over energie, focus of spanning. “Dan vraag ik: wat doet deze zin met je? Soms zegt een kind niks, soms juist heel veel. Maar er gebeurt altijd iets. Bewegen liegt niet. Als je beweegt, ontprikkelt en in de zone komt, praat je makkelijker. Dat is geen trucje, dat bouw je op in vertrouwen.”
"Je leert het meest als het even niet makkelijk is."
"Slaap is niet uitrusten, maar je brein laten herstellen."
Impact
De opbrengst verschilt per kind. “De één wordt zekerder. De ander leert beter omgaan met emoties. Soms hoor ik dat een kind thuis ineens geen uitbarsting meer heeft. Of dat de afwas wordt gedaan zonder strijd. Dat zijn de momenten die je bijblijven.”
Kinderen komen bij Ronald via leerkrachten en kwaliteitscoördinatoren. “Niet elk kind heeft mij nodig. We kijken altijd: wat past bij dit kind?”
Verbinding met ouders en collega’s
Ronald zoekt de verbinding met ouders door ze vooral te laten zien en ervaren wat de kinderen doen. “In plaats van uitleggen, wil ik ouders laten meemaken hoe zo’n boksles eruitziet. Wat gebeurt er als je beweegt, hoe je lijf reageert en wat dat met je hoofd doet.”
Die aanpak past ook bij het team, collega’s doen regelmatig mee. “We boksen samen, soms onder werktijd. Dat kan hier. Het zegt iets over de ruimte die er is om vitaliteit serieus te nemen, niet alleen voor kinderen, maar ook voor elkaar.”